Saygın Ünel

Tiyatrolarımız… Bir bir yok olan değerlerimiz. İnsanı insana insanla ve insanca anlatan, toplumun gelişim unsurlarının en önde gelen en eski disiplinlerindendir tiyatro. İçinde bulunduğumuz bu zor süreçte sahip çıkamadığımız tiyatro sahnelerimiz teker teker kan kaybetti ve hemen hemen her gün biri perdelerini kapatmak zorunda kaldı…

Çoğu insan yaşadığı hayattan şikâyetçi olup bir şeyleri değiştirmek ister. Oysaki içinde her an bir şeyler devinim halindedir. Hücrelerimiz bile anlık yenilenirken umutsuz olmak acizlik değil midir?

Mersin’de ardı ardına açılan sergiler, burada geçirdiğim günlere renk katarken sizlere tüylerinizi diken diken edecek bir sergiden söz etmek istiyorum.

Bugün sizlerle çok değerli bir edebiyat insanıyla yaptığım röportajı paylaşmak istiyorum. Şair, Yazar, Gazeteci Abidin GÜNEYLİ… Çok küçük yaşlarda Mersin Şair ve Yazarlar Derneği'ne gittiğimde yollarımız kesişmişti Abidin hoca ile.

Doğanın bir parçası olduğu halde doğaya en çok zararı veren tek hayvan türü insandır! Buradan ne kadar nankör mahlûklar olduğumuzu da çıkartabiliriz. “Benden sonrası tufan” zihniyetiyle hazırladığımız son geldi çattı. Bize dokunmadıkça bin yaşasın dediğimiz yılan güçlenerek bir ejderhaya dönüştü.

Son zamanlarda dikkatimi çeken, beni rahatsız eden bir konuyu köşeme taşımak istiyorum. Gerek arkadaşlarımızla gerekse yabancı insanlarla olan iletişimimizde dilimize ne kadar önem veriyoruz?

Tüm zamanların en büyük sorunu olan farklılıklar, toplumda hemen fark edilip ötekileştirilme sebebi olmuştur. Ortaçağ’da “tuhaf” davranışları olan bir kadın, öncelikle fişlenmeye, işkenceye ve yakılmaya mahkûm edilir.

Mutluluğun resmini bilemem ama korkunun resmini en iyi yapan günümüz sanatçılarından Deniz Serkan Özcan'ın resimleri üzerine konuştuk.

Temeli müzik olan ütopik bir toplum düzeni hayal ettiğimde aklıma ilk gelen şey sınırların olmadığı, insan çeşitliliğinin estetik bir uyumla dans ettiği ve tek bir dilin konuşulduğu barışçıl bir ortam oluyor. Tıpkı senfoni orkestrasının enstrüman çeşitliliği gibi. Notaların dünyanın öbür ucunda da aynı sesi vermesi gibi…

       Yaşamaya devam etmemiz için gereken bir güç vardır. Hareket etmek, konuşmak gibi en basit şeyler için… Bu güç her canlıya farklı oranda verilmiştir....